Produkt dnia
Pawilon ogrodowy rattanowy,  namiot ogrodowy 3mx4m (103)
Pawilon ogrodowy rattanowy, namiot ogrodowy 3mx4m (103)
1 098,00 zł 798,00 zł
szt.
72 STYLOWY NOWOCZESNY PANEL PRYSZNICOWY PRIESER
72 STYLOWY NOWOCZESNY PANEL PRYSZNICOWY PRIESER
859,00 zł 798,00 zł
szt.
48 Huśtawka dziecięca
48 Huśtawka dziecięca
299,00 zł 238,00 zł
szt.
Bezpieczne zakupy

Darmowy Transport

Darmowy Transport

Lampa - Historia

LAMPA - urządzenie wytwarzające światło kosztem energii spalania (lampa olejna, lampa naftowa, lampa benzynowa, lampa acetylenowa, lampa gazowa) lub energii elektrycznej (lampa elektryczna). Potocznie lampą nazywa się źródło światła (zasadniczą lampę) wraz z oprawą oświetleniową, czyli urządzeniem do rozsyłania, filtrowania lub przekształcania światła wysyłanego przez źródło światła. Głównymi częściami współczesnej oprawy oświetleniowej są: oprawka do umocowania źródła światła, klosz, abażur do ukierunkowania strumienia świetlnego, zaciski, (w lampach wyładowczych) statecznik i zapłonnik oraz w lampach kryształowych - kryształ.

Lampa olejna była najwcześniej i najdłużej stosowana. Początkowo stanowiła ją miseczka wypełniona olejem, później wyposażono ją w knot - taka lampa była znana już w Egipcie w II tysiącleciu p.n.e. Starożytni Egipcjanie, Etruskowie, Grecy, Rzymianie używali lamp olejnych żelaznych i brązowych, stojących i wiszących; najstarsza lampa szklana pochodzi z IX w. z Persji. Znaczne ulepszenie lamp olejnych wiąże się z wprowadzeniem (XVIII w.) kominka szklanego i palnika Arganda (knot zwinięty w rurkę i równomiernie od dołu doprowadzone powietrze), co spowodowało prawie 6-krotny wzrost świecenia lamp. Bezcieniową stojącą lampę olejną z białym kopulastym szklanym kloszem skonstruował 1809 Francuz Philips, a udoskonalił 1819 też Francuz Bordier-Marcet. 

Lampa naftowa - pierwszą skonstruował w roku 1853 I. Łukasiewicz. Składała się z cylindrycznego blaszanego zbiornika z naftą i nałożonej na niego metalowej rury z okienkami z miki i otworami umożliwiającymi przepływ powietrza; następne lampy naftowe przejęły formę zewn. oraz poszczególne elementy (np. palnik Arganda, szkiełko kominkowe, klosz) od lamp olejnych; lampy naftowe były stosowane jako lampy stojące, wiszące, kinkiety oraz lampy techniczne (górn., kol., samochodowe). 

Lampa gazowa - pierwszą stanowiła rurka metal., u której wylotu palił się gaz (takie urządzenie 1792 zastosował do oświetlenia mieszkania Szkot W. Murdoch); kolejne udoskonalenia polegały na wprowadzeniu palnika motylkowego, zmodyfikowanego palnika Arganda oraz koszulki Auera (woreczek z siateczki bawełnianej nasycony niepalnymi związkami toru i cezu, otaczający płomień, rozżarzał się do białości, jasno świecąc). Lampy gazowe stosowano w XIX w. w Europie i Ameryce Pn. do oświetlania miejsc publicznych, rzadziej domów mieszkalnych (pierwsze - w Londynie 1809, Paryżu 1819, Warszawie 1856); wyparte przez żarówki; obecnie stosowane gł. jako lampy turystyczne (na gaz płynny propan, butan, metan). 

Lampa acetylenowa, lampa karbidowa - stanowił ją dwuczęściowy zbiornik metal. z rurką; dolna część zbiornika zawierała karbid, górna - wodę, która skapując na karbid powodowała wydzielanie się acetylenu, spalającego się u wylotu rurki; wynaleziona w końcu XIX w.; stosowana do oświetlania wagonów kol., statków, niekiedy mieszkań; też lampa górnicza.

Od 2 poł. XIX w. weszły do użytku lampy elektryczne o większej skuteczności świetlnej, korzystnym składzie widmowym, możliwości wytwarzania b. dużych strumieni świetlnych (do 150 klm), łatwe i bezpieczne w eksploatacji; wyparły one inne rodzaje lamp. Pierwszą lampą elektryczną była lampa łukowa; światło jest w niej emitowane przez łuk elektryczny powstający między 2 elektrodami, a także przez same elektrody rozżarzone do białości; zapłon lampy łukowej i utrzymanie właściwego odstępu elektrod w czasie pracy osiąga się za pomocą urządzeń automatycznych; luminancja lampy łukowej wynosi ok. 0,1 - 1 Mcd/m2, a temp. barwowa ok. 3500 - 6500 K. Po raz pierwszy pokaz zastosowania łuku elektrycznego do oświetlenia przeprowadził 1843 L. Deleuil na pl. Zgody w Paryżu; praktyczne zastosowanie lampa łukowa znalazła dopiero po skonstruowaniu przez P.N. Jabłoczkowa (1876) tzw. świecy Jabłoczkowa (2 elektrody węglowe umieszczone równolegle; zasilana prądem zmiennym); lampę łukową stosowano w latarniach morskich, do oświetlania pomieszczeń, w projektorach film. i in.; wyparta z użycia przez żarówkę, w której światło jest emitowane przez rozżarzone (wskutek przepływu prądu) włókno przewodzące, oraz lampy wyładowcze wykorzystujące promieniowanie, towarzyszące prądowi elektrycznemu płynącemu przez gaz. Lampa wyładowcza ma zwykle postać rury (szklanej, kwarcowej) z umieszczonymi wewnątrz 2 elektrodami, wypełnionej gazem szlachetnym, parą metalu itp. Pierwszą lampą wyładowczą skonstruował 1910 E. Claude; była to lampa jarzeniowa (® jarzeniowa rura wysokonapięciowa); następnie skonstruowano lampę rtęciową (1927), lampę sodową (1935), fluorescencyjną (świetlówkę; 1938); wspólną cechą lamp wyładowczych jest zależność oporu elektr. lampy od wartości płynącego przez nią prądu (im większy prąd, tym mniejszy opór), dlatego w obwodzie lampy wyładowczej musi być załączony statecznik prądu, np. dławik, rezystor, bez którego lampa uległaby zniszczeniu.

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl